25.6.09

Ψάχνω όλες τις απαραίτητες λεπτομέρειες. Οι φράουλες πρέπει να είναι κόκκινες, γλυκές και μικρές. Πέρασε η εποχή τους και δε τις βρίσκω εύκολα. Πνίγομαι. Πονάω και ξέρω ότι υπάρχω. Ξεχνιέμαι με σένα. Ξ ε χ ν ά ω. Θα σε ξανασυναντήσω; Πότε; Ποτέ. Κάποτε. Με άλλα μάτια κι άλλο πρόσωπο. Όχι κάποιον άλλον. Εσένα. Εσύ θα είσαι. Σε συναντάω κάθε φορά που αγοράζω φράουλες. Τώρα τι θα κάνω; Θα μετράω χαμένες φράουλες ή χαμένες μέρες; Ψάχνω όλες τις απαραίτητες λεπτομέρειες. Οι νύχτες χρειάζονται ένα ποτήρι κρασί και πολλές αλήθειες. Τις ακούω όταν κοιμάσαι κι ας μη τις λες. Έχει πλάκα όταν νυστάζεις να μη σε αφήνω να κοιμηθείς και μετά να φεύγεις. Κι όταν δε φεύγεις, φ ε ύ γ ω εγώ κι ας μη το ξέρεις. Πώς θα καταφέρω να σου διαβάσω όλες τις λέξεις και να τις ξεχάσεις το άλλο λεπτό; Είναι παγίδα η μνήμη. Θέλω να πετάξω όλα τα χαρτιά και τα τετράδια μου. Ίσως να σου χρωστάω μερικά, γιατί χρόνια τώρα έχω μετρήσει πολλές λέξεις για σένα. Ψάχνω όλες τις απαραίτητες λεπτομέρειες. Η αναζήτηση πρέπει να γίνεται πάντα με κλειστά μάτια. Πρέπει να ανοίγεις το συρτάρι με προσοχή για να μη δεις. Φορές φορές θυμάμαι πόσες είναι οι νύχτες που έχω φύγει για να μην ακούσω ή μάλλον για να μπορώ να ακούω πάντα όλες τις λάθος λέξεις κι όλες τις σωστές. Κι είναι συνήθως τότε, που το χωρίς γίνεται για μένα η πιο θλιμμένη λέξη που ξέρω. Τη σ υ λ λ α β ί ζ ω για να τη μάθεις κι εσύ.

15.6.09

Πέρασα από το σπίτι σου και δεν ήταν εκεί. Ούτε κι ε σ ύ. Γνώρισα πάλι κάποιον άλλο με το όνομα και το π ρ ό σ ω π ο σου. Μπέρδεψα τα ονόματα. Συγγνώμη. Μπέρδεψα και τις λ έ ξ ε ι ς. Με έμαθαν πολλές και χάνομαι φορές φορές στο μέτρημα. Αύριο έχω να πάρω ένα δέμα και μεθαύριο να δώσω ένα γράμμα μήπως και επιστρέψει το ψ ά ρ ι μου. Είναι καλοκαίρι και του αρέσει να πλατσουρίζει στη θάλασσα. Δεν ακούει τ ί π ο τ α και με νευριάζει. Έχει τόσο ήλιο. Η κοιλιά μου είναι μαύρη και μου αρέσει που σου αρέσει. Αυτό τον καιρό νομίζω ότι συμπαθώ τα χ ρ ώ μ α τ α κι ας γκρινιάζω με όλα. Χρειάζομαι λίγο χρόνο μόνο για να μη φοβάμαι. Ε σ έ ν α, το ψάρι μου, τα χρώματα, εμένα. Να μη φ ο β ά μ α ι μήπως ξεχάσω να μετράω, μήπως ξεχάσω να αγαπάω, μήπως σταματήσει να είναι καλοκαίρι, μήπως σ τ α μ α τ ή σ ω να φοβάμαι, μήπως το ψάρι δε γυρίσει πίσω.

1.6.09

Καιρός να μάθω να παίρνω. Να μη δ ί ν ω, να παίρνω. Ήρθε ο καιρός να μετρήσω τι έδωσα, πόσα έδωσα και γιατί. Μου άρεσε που όταν έδινα ήταν όλα τόσο θολά γύρω. Τώρα δε μου αρέσει πια. Για αυτό και δε θα είναι έτσι. Θέλω διαύγεια. Θέλω να περάσω μία καθαρή μέρα σε ένα πάρκο με τα πόδια μου να πατάνε το χώμα. Θέλω να ξεθολώσουν όλα γύρω μου. Ξ ε θ ό λ ω σ ε τα, ξεθόλωσε με. Κουράστηκα σου λέω. Κουράστηκα να ψάχνω το γραφείο και να βρίσκω πάντα όλα τα λ ά θ η μας. Κουράστηκα να ψάχνω ποιο παρελθόν μου θέλω να γυρίσει. Κουράστηκα να διαλέγω κουράζομαι. Μερικές φορές δε βρίσκω τι έχω δώσει. Μερικές φορές δε βρίσκω τι πήρα πίσω, γιατί δεν πήρα τελικά τίποτα. Δεν έχω άλλες ανάσες. Σ υ γ γ ν ώ μ η, αλλά δεν έχω. Συγγνώμη που είναι καλοκαίρι και δεν μπορώ να πάρω τη ζακέτα σου το βράδυ στο νησί. Σ υ γ γ ν ώ μ η που ξέχασα να σε χαιρετίσω πριν φύγεις.