3.1.10

Η Αλίκη μου χάρισε ένα ρόδι για τον καινούριο χρόνο. Το κοίταζα για ώρα και ήθελα να της πω ότι δε μου αρέσουν τα ρόδια και πως θα έπρεπε ήδη να το γνωρίζει. Της το έχω πει 1020 φορές ότι αγαπώ μονάχα τις φράουλες, πόσο δύσκολο είναι να το θυμηθεί; Τέλος πάντων, ήθελα να σου μάθω 2010 λέξεις για τη νέα σ ε λ ί δ α στο ημερολόγιο. Διαβάλλω, καταβάλλω, υποβάλλω, αναβάλλω, περιβάλλω, υ π ε ρ β ά λ λ ω, εισβάλλω. Όχι, το ε π ι β ά λ λ ω δε θέλω να το ξέρεις. Τη σιχαίνομαι αυτή τη λέξη. Νομίζω πως θα μπορούσα να τη σκοτώσω, αν ήξερα τον τρόπο να την κάνω να πεθάνει ασήμαντα. Δύσκολο να βρεις κάποιο ασήμαντο τέλος. Ξέρεις πόσα τέλη συντελέστηκαν χωρίς την παρουσία μου; Δε φτάνουν όλα τα ρόδια του κόσμου για να τα μ ε τ ρ ή σ ε ι ς. Έτσι είπα και στην Αλίκη. Μου είπε ότι είναι για καλή τύχη και την ευχαρίστησα, παρότι συχνά σκέφτομαι ότι το ευχαριστώ είναι η πιο ψεύτικα τυπική λέξη που γνωρίζω. Είναι σαν τις δέκα ροζ κορδέλες στα δώρα που παίρνεις σε εκείνους που δεν γνωρίζεις στ’ αλήθεια. Χ ρ ε ι ά ζ ο ν τ α ι επιπλέον χ ρ υ σ ό σ κ ο ν η και χρώμα για να πιστέψουν την ψεύτικη αλήθεια σου. Κι έπειτα η καλή τύχη. Τί ακριβώς είναι και τί σημαίνει; Να περπατάς στη μία όχθη του ποταμού κι αυτό που ζητάς να μην είναι στην α π έ ν α ν τ ι ή μήπως να είναι για να το ψάξεις λίγο παραπάνω; Δε ξέρω. Τίποτα πια δε ξέρω. Τελικά δε μου πήρα τίποτα φέτος. Δεν ήθελα τίποτα. Δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο, τώρα που έχω μάθει να μετράω τα σωστά, να ρωτάω όλο και λιγότερα, να κλέβω λάμψη και να χαμογελάω με όλο το τίποτα που με περιβάλλει. Και δε θα μιλάω πια. Θα περιμένω τους άλλους να μιλήσουν μήπως μου μάθουν κανέναν άλλο τρόπο για να ζήσω στο σύννεφο μου τσαλακωμένη κι ευτυχισμένη.