24.1.10

Αγαπητέ Βασιλιά,
Έψαχνα μέρες να σε ανακαλύψω, αλλά φαίνεται πως βρήκες πολύ καλή κρυψώνα και δεν τα έχω καταφέρει μέχρι τώρα. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη τη δυνατότητα σου να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι, όμως ποτέ αυτό που πραγματικά θες, πιστεύω πως σε ξεγέλασες και σένα πολύ καλά και μάλλον δε θα μπορέσω να αγγίξω το μυστικό τοπίο της κρυφής σου παράλληλης ύπαρξης. Ήμουν σχεδόν σίγουρη από την αρχή ότι θα έχανα το στοίχημα που είχα βάλει και όντως έτσι έγινε. Η αλήθεια είναι ότι γνωρίζω πολύ καλά μετά από τόσες αντιστροφές του κύκλου και του χρόνου, ότι με τον καιρό οι άνθρωποι δεν γίνονται πιο διαφανείς και τα μυστικά τους δεν συρρικνώνονται, αλλά πάντα διογκώνονται ακόμα και γι' αυτούς τους ίδιους.
Η Αλίκη με είχε προειδοποιήσει, αλλά όπως πάντα υπέκυψα στην πρόκληση. Ήθελα να 'χεις μία λέξη στα ποιήματα μου και ξέρω πως δε σε ρώτησα, όμως υπήρχαν πολλές λέξεις για σένα. Μετά από τόσα λάθη αναρωτιέμαι αν εσύ τελικά βρήκες τον θρόνο σου ή αν ακόμα ψάχνεις. Και πόσο ακόμα θα ψάχνεις; Σου φτάνουν τα πλαστικά στέμματα; Αγαπάς αλήθεια αυτό που είσαι; Αν πάντως σε αγαπάς ακόμα πολύ, κοίτα να ανακαλύψεις μια καινούρια λέξη και άπλωσε την παντού και διάβασε τη και τσαλάκωσε τη στο τέλος, αν δε την αντέχεις. "Διαδοχή". Χρειάζεται να αγαπήσεις μια φορά μια διαδοχή. Εγώ ξέρεις κάθε μέρα που ξυπνάω σκέφτομαι πόσο πολύ αγαπάω όλα όσα δεν είμαι. Δεν είναι ότι δε μου φτάνω, αλλά πρέπει πολύ καιρό ακόμα να με ψάξω. "Για να βρεις τον εαυτό σου πρέπει πρώτα να τον χάσεις", είπε η παράξενη κάμπια στο περίεργο μυαλό της Αλίκης.
Συγγνώμη που δε τα κατάφερα. Καταλαβαίνεις πάντως το λίγο τον κοινών θνητών. Αν ποτέ βγεις απ’ την κρυψώνα σου ζήτησε απ’ την Αλίκη να σου μάθει πώς να βρίσκεις αυτά που αξίζουν.
Φιλικά ή όχι,
Η φίλη της Αλίκης που μετράει φράουλες