20.9.10

Σιγά μωρέ. Πως κάνεις έτσι; Λες και δεν υπήρξες ποτέ εκεί που η μονάδα μέτρησης του εγώ ήταν το εσύ. Μπορούσες χωρίς το τικ τακ για λίγο ακόμα. Εκεί με σκέφτηκα τις προάλλες. Έχω κι αυτό το κουτί που ήθελα να σου δώσω τη μέρα που θα ξημέρωνε. Ουρανός ξεουρανός τώρα δε με νοιάζει.
Πόσο ξερνάω με τη δήθεν τελειότητα. Μικροσκοπικές ψεύτικες ευτυχίες. Σε καταλαβαίνω. Αλλά δε σε συγχωρώ.