2.4.11


Won't you help to sing these songs of freedom?
Cause all I ever had, redemption songs

Προσπαθώ μέρες τώρα και δε μπορώ να βάλω τα γράμματα στη σειρά. Τα τζάμια είναι γεμάτα δαχτυλιές. Τουλάχιστον κάποιος υπήρξε κάποτε εδώ. Καλά το είπες. Δεν υπάρχουν σωστές λέξεις για να σου ζωγραφίσω όλα όσα γουργουρίζουν μέσα στο μυαλό μου. Μακάρι να μπορούσες κι εσύ να καταλάβεις χωρίς να ψιθυρίσω τίποτα.

Ξέρεις δεν ανησυχώ πια. Δεν ανησυχώ που δεν ανησυχώ. Δε με νοιάζει. Κανείς. Άνθρωποι που ζήσαμε ή που δε ζήσαμε στα αλήθεια μαζι τους. Άνθρωποι που θα θέλαμε να μοιραστούμε τις παγίδες του τίποτα ή του όλα. Λυπημένοι ή περισσότεροι χαρούμενοι, αισιόδοξοι ή κάπως διαφορετικοί. Με χαμένη την αθωώτητα τους. Πάντα βαθιά θλιμμένοι. Κι ας μη το γνωρίζουν. Πάντα κάπως διαλυμένοι. Κι απ’ έξω κι από μέσα. Κάποιοι μπορεί να βρήκαν ένα δρόμο. Σίγουρα όχι τον σωστό. Τι σημασία έχει; Χρειάζονται συγκεκριμένες μελωδίες και λέξεις κι αποστάσεις. Χρειάζονται όλα τα λάθος πράγματα. Όλους τους λίγους ανθρώπους. Πριν κοιμηθούν κοιτάζουν πάντα κάτω απ’ το κρεβάτι μήπως και βρουν τον εχθρό που τους καταδιώκει. Μαλακίες. Το μυαλό τους είναι πασαλλειμένο με τόσα λάθη που δε ξέρουν πως το θηρίο υπήρχε πάντα μέσα τους και δίνουν δήθεν μάχες. Ο κόσμος είναι ένα κι ένα. Εκείνοι το μισό. Κι αυτό πολύ είναι.

Καθάρισα τα τζάμια τελικά. Δε θέλω καμία ανάμνηση, κανένα τοίχο με φωτογραφίες. Κανένα γράμμα. Δε θέλω τίποτα παλιό. Μόνο καινούρια ναι. Και κανένα όχι. Στο έλεγα τόσους μήνες πριν και δε με άκουσες. Ποτέ δεν άκουσες. Αλλιώς θα ήξερες τι στριφογυρίζει μέσα στα κύτταρα μου. Θα ήξερες ότι με κόβω κομματάκια κάθε μέρα και δεν πονάω πια.

Τι σημασία έχει ποιός λέει τι; Τι σήμασια έχει ποιός καταλαβαίνει. Δεν υπάρχει κανένας για τους άλλους. Κανένας να τραγουδήσει το αγαπημένο σου κομμάτι. Μόνο το εγώ. Στο θρόνο του, στη ματαιότητα της υπεροχής του να μένει βυθισμένο κάπου έκει. Γιατί να πρέπει να δικαιολογείς και να εξηγείς και να συγχωρείς; Γιατί να πρέπει να σε καταλάβουν και να καταλάβεις κι εσύ;

Δεν ψάχνω αυτό. Δεν μου χρειάζεται. Δε θέλω κανείς να καταλάβει. Στ’ αρχίδια μου. Κάποιον να ανοίξει τις κλειδαμπαρωμένες πόρτες μου θέλω. Μόνο αυτό. Χέστηκα αν θα κερδίσω.