1.2.13

Σκιές


private moon


Θα φύγουν σκέφτομαι.
Δε μπορεί, κάποτε θα φύγουν.
Πολλαπλές λήψεις.
Με φως. Ύστερα χωρίς.
Να μετακινήσουμε τον προβολέα. Να ψηλώσουμε το στήριγμα.
Σκιές ρεαλισμών.

Μουτζουρώνουν τις ονειροπολήσεις μας.
Τσαλαπατούν τις δεύτερες πραγματικότητες.
Ταχύτητα.
Μας προσπερνούν γαμώτο οι μαγείες.
Εεε! Σταματήστε λίγο να τρέχετε.
Χρειάζομαι κι άλλα δευτερόλεπτα μήπως σας προλάβω.

Θα φύγουν όλες οι σκιές είχες πει.
Τότε μετρούσα ώρες. Τώρα χρόνια. Μα αυτές ακόμα στοιβάζονται στο καλάθι με τα άχρηστα.

Κι αν δε φύγουν, σε ρώτησα.
-Πρέπει να κάνεις υπομονή, αλλιώς διάλεξε τη δραστική λύση.
-Δηλαδή?
-Ξερίζωσε τες.

Σ’  εκείνον που θέλει να προφτάσει τις ουτοπίες.